Getuigenissen

Ik wil graag getuigen van een geweldige voorziening van God in een nieuwe baan.

Wat vooraf ging:
Na mijn opleiding had God al direct op wonderbaarlijke manier voorzien in werk;mijn gebed was dat ik nooit zonder werk zou komen te zitten, alhoewel ik 56 jaar oud was toen ik mijn opleiding afrondde. Doordat er ruzie was ontstaan op een woonvoorziening voor verstandelijk gehandicapten tussen 2 collega’s,waarvan er 1 per direct vertrok, kon ik op de dag nadat ik mijn laatste stagedag had afgerond, gelijk beginnen en werd ik ongezien aangenomen als invalkracht op een woonlocatie voor mensen met een verstandelijke beperking in Zutphen.

Dit contract werd een vast contract en toen er een functie van coördinerend begeleider vrijkwam,mocht ik deze invullen en werd mijn contract in de loop van de tijd naar een 70 procent contract uitgebreid. Ik was in deze functie gestapt omdat het goed is jezelf verder te ontwikkelen. Wel moest ik nu vaker op en neer naar Zutphen en vrije dagen werden opgeslokt door telefoontjes en administratieve taken. In gebed sprak ik wel eens tot God uit dat ik dit niet vol kon houden; ik ben nu 61 jaar en zou dit dan nog 7 jaar moeten volhouden.

In de corona tijd is ons rooster aangepast omdat de bewoners overdag op locatie blijven aangezien de dagbesteding gesloten is. In de praktijk komt dit neer op langere diensten, waarbij we per maand minder uren worden ingezet. Voor mij betekent dit dat ik minder vaak vanuit Zwolle naar Zutphen reis. Ik kwam erachter dat ik meer energie kreeg en realiseerde me dat ik eigenlijk al lange tijd oververmoeid ben. Opnieuw vroeg ik om Gods’ leiding en voorziening.
Er bleek een vacature te zijn bij een andere organisatie in Zwolle waar iemand van de kerk werkt. Een locatie met minder werkdruk en een kleiner contract. Ik werd aangenomen, maar toen bleek dat het een tijdelijk contract betrof voor een half jaar, gaf ik aan dat ik me dat financieel niet kon permitteren en bedankte vriendelijk. Tegelijkertijd dacht ik:”ze hebben me nu in beeld en dit is vast een open deur naar iets groters”.

Al snel werd ik opnieuw gebeld en kreeg ik een uitnodiging voor een gesprek bij diezelfde organisatie. Nu betrof het een woonvoorziening op korte afstand van mijn huis; nog geen minuut fietsen. Tijdens het gesprek werd duidelijk dat ze iemand zochten, die de persoonlijk begeleiders kon ondersteunen. Doordat ik destijds in de functie van coördinerend begeleider was gestapt, voldeed ik precies aan hun criteria. Aan het einde van de middag of de volgende dag zouden ze mij bellen; ik werd al snel gebeld met de mededeling dat ze mij graag wilden hebben. Het betreft een gelijkwaardig contract en bij deze organisatie blijf ik in dezelfde salarisschaal wanneer ik weer begeleidster word. En ik wil weer graag gewoon begeleidster zijn;scheelt een hoop stress. Bovendien word ik twee treden hoger geplaatst en ga ik er dus in salaris op vooruit, terwijl mijn contract iets kleiner is en de functie minder uitgebreid. 1 augustus kan ik daar beginnen.
Het is een open deur, op de juiste tijd, waarbij mijn kwalificaties naadloos aansluiten. Alleen God kan zoiets regelen en ik ben echt heel erg dankbaar voor opnieuw Goddelijke voorziening.